بلاه بلاه - ه بیصدا

سرم خیلی شلوغه، حوصله هم ندارم و یه جورایی کلافه هستم. سیستم خواب بدجوری به هم ریخته و انگار برای مینیمم کردن بازدهی کاری تنظیم شده. هر چی هم سعی میکنم که برگردونمش به روال انسانهای معمولی نمیشه، جالبه که طوری دقیق رو همین سیستم مسخره ی جدید تنظیم شده که باور نکردنیه، هر روز سر همان ساعت های مسخره اتوماتیک بیدار میشم، هر روز هم به خودم فحش میدم.
* * *
آدم های جک لیتون از نقاشی ام خیلی خوششون اومده ظاهرا، این باعث شد سردبیر های وارسیتی هم ازم بخوان تمام وقت سال دیگه براشون کار کنم. خیلی اعصابم رو خورد کرد چون دقیقا خودم امسال میخواستم همچین کاری براشون بکنم ولی اونها علاقه نشون ندادند، حالا سال دیگه معلوم نیست کجای دنیا خواهم بود اصلا.
* * *
دیشب داشتم به موسیقی Zombies گوش میدادم.یکی از underrated ترین گروه های دهه ی 60 هستند. به این فکر افتادم که چرا رابطه ی ایرانی ها با راک و یا حتی پاپ کلاسیک و قدیمی انقدر خسته کننده و قابل پیش بینیه. دو سه تا گروه هست که انگار همه ی ایرانی ها فقط همانها را میشناسند و خوره-وار به طرز عقب مانده ای چسبیدن به همانها. باور کنید به جز Pink Floyd گروه ها یا خواننده های پایه گذار محکم دیگری هم بوده اند. خیلی متفاوت ها هم مثلا the doors یا beatles گوش میکنند، pallete موسیقیشون به طرز مسخره ای محدوده. بعضی وقتا واقعا حالم به هم میخوره، اصلا اینها هم باید کتک بخورند.
* * *
تورنمنت فوزبال پدرم رو درآورد. زیادی استقبال شد. 18 تا تیم !! برنامه ریزی اش خیلی وقت گرفت. عجب غلطی کردیم. بهتره که قهرمان بشیم. فعلا که وضع خوبه. جمله ی کوتاه. خوب. است.
* * *
ایران-بحرین، کمتر از یه هفته دیگه. حوصله ی باختن و اعصاب خوردکنی اش رو اصلا ندارم.